मम महात्म्य.. कथा हाम्रै

मम महात्म्य.. कथा हाम्रै

मेहनती थिए उनि J

उनि अर्थात हामि मालिक भन्थ्यौ तर उनि हाम्रा मालिक मात्र नभएर जन्मदाता थिए रेखदेखकर्ता थिए कति सम्म ख्याल गर्थे भने अविरल बर्षातबाट हामीलाई जोगाउथे, बिहानीको शित हाम्रो छेउछाउ सम्म पर्न सक्दैनथ्यो, खानपान मा बिशेष ध्यान पुर्याउथे यसकारण हामि स्वस्थ थियौ, हामि हृष्टपुष्ट थियौ l

उनको बासस्थानबाट हामी नजिकै थियौ त्यसैले त हाम्रो खुबै रेखदेख गर्ने गर्दथे, हामी छुट्टै प्रजातिका थियौ, हाम्रो शरीरमा बिशेष किसिमको पत्र थियो, हाम्रो सपरिवार बन्दा प्रजाती उनको बारीमा हुर्कदैथियौ रमाउदैथियौ उनि हाम्रो संरक्षक हुनुको बिशेष फाईदा थियो हामीलाई, हामीलाई कसैको डर थिएन l

हाम्रो छिमेकी थिए अत्यन्त मिलनसार उनीहरु जमिन मुनि बस्दथे, हाम्रो भन्दा भिन्न आलु प्रजातिका थिए तर सबैसंग मिल्न सक्थे उनीहरु अझ स्वर्ग गएपछि उनीहरुको मिलन क्षमता बिशेष हुने गरेको हाम्रो संस्कार शिक्षक सधै हामीलाई बताउनुहुन्थ्यो l

हरेक सुरुवातको निश्चित अन्त्य हुन्छ रे, भयो यस्तै एकदिन हामि सबैको मृत्यु हुने निश्चित भयो हाम्रो गुरुले खुब सम्झाउनुभयो दुखि हुन पर्दैन सबै जाने बाटो त्यहि हो, उ हेर त त्यति मिलनसार भएर बसेका आलुहरु पनि भटाभट खनिदैछन, हामीले चित्त बुझायौ हाँसीहाँसी अन्त्य स्वीकार गर्यौ l

अब हामीमध्य कर्मका आधारमा कोहि स्वर्ग जाने भयौ कोहि नर्क, नर्क जानेहरुलाई बिर्सियौ हामीले र स्वर्ग जानेको नेतृत्व गर्दै मालिकको घर जुन हाम्रो स्वर्ग थियो त्यतै लम्कियौ, हामीलाई बस्ने बिशेष बासस्थानको व्यवस्था थियो जसलाई भकारी भनिन्थ्यो l

त्यहाँ पनि हाम्रा छिमेकी उनै स्वर्ग आएका आलुहरु थिए उनीहरुको मिलन क्षमता साच्चै हाम्रो गुरुले भनेजस्तै बिशेष थियो उनीहरु नमिल्ने भन्ने कोहि थिएनन त्यहाँ, उनीहरुको र हाम्रो भकारी संगसंगै थियो l अब हामीलाई यहि स्वर्गीय जीवन रमाईलो लाग्न थालेको थियो पछिल्लो बारीको जीवन बिस्तारै भुल्दै भुल्दै जान थाल्यौ l

एकदिन हामि मध्य केहि भकाभक बोरामा हालिदै थियौ, किन भनेर अलमल हुदाहुदै भकाभक बोरा भरेर कसियो बोराको प्वालबाट केहि दृश्य धमिलो धमिलो देखिदैथियो, मालिक प्रफुल्लित थिए हातमा केहि थान कागज समाएका थिए तर उनको खुशी देखेर हामीले सबै बिर्सियौ बोरामा कुच्चिनुको पिडा एकैठाम स्वास फेर्न मुस्किल हुने गरि कोचिनुको पिडा, आखिर उनको हातमा त्यो लक्ष्य थियो जसको लागि उनले हाम्रो रेखदेख र संरक्षण गरेका थिए, मालिकलाई उनको लक्ष्यमा पुर्याउन सकेकोमा अब हामीले पनि खुशी हुनु थियो नै, संगै फेरी कसैले नयाँ उद्धेश्य को लागि हामीलाई खरिद गरेको थियो उसको लक्ष्य पुरा गरिदिन पर्छ भन्ने मात्र सोच्न थाल्यौ र उसंगै हुईकियौ नयाँ संसारतिर हामीसंग थिए केहि उनै आलु छिमेकीहरु , हाम्रा मालिक हरु फेरिदै गए जो निश्चित उद्धेश्यको लागि हामीलाई अरुलाई सुम्पिरहन्थे हामी हरेक नयाँ मालिकलाइ लक्ष्यमा पुर्याउन हरतरहले मेहनत गरिरहन्थ्यौ l

यसरि केहि समयको घुमघाम पछी एकदिन हाम्रो नयाँ मालिकले बोराबाट गुटुटु भुईमा खन्याए, टाउको गएर भित्तामा जोतियो के टाउको भन्नु पुरै जिउ टाउको जस्तो भएपछी जिउ नै गएर बजारियो भनौ न, दुख्न नपाउदै छेउमा चपिंग बोर्ड र धारिलो चक्कु देखेर सातो मात्र गएन!! L केहि समयको अन्तरालमा कपडा खोल्दिए चपिंग बोर्डमा धारिलो चक्कुले टुक्राटुक्रा हुने गरि काटे छियाछिया हुने गरि छिमले असह्य पिडा भयो आफ्ना दुख सुनाउने कोहि देखिएनन् सबै आफ्नै पिडामा बरबर रुदै गरेको मात्र देखियो, हामीलाई उचालियो पछारियो हामिलाई भकभक उमल्दै गरेको पानीमा उसिनियो, त्यो समयको पिडा मात्र बर्णन गर्न एउटा महाभारत काफी नहुन सक्थ्यो, हामीलाई अरु अरु बस्तु संग मोलमाल पारियो हाम्रा मिलनसार छिमेकी आलुहरु त्यहाँ भेटिए उनीहरु पनि दर्द बोकेर निन्याउरो अनुहारमा देखिन्थे l

सधै हाँसीखुशी मात्र कहाँ हुन पाईदो रहेछ र फेरी हाम्रो नयाँ मालिकले हामीलाई अरु नै चिजमा रुपान्तरण गर्न गरेको लगानी गरेको सम्झिए, उनको लक्ष्य पुरा गरिदिनु पर्ने आफ्नो कर्तब्य सम्झिए र साथीहरुलाई सम्झाए सबै खुशी देखिए मेरो आँखामा फेरी आँसु देखिए खुशीका किनकि यसकै लागि हाम्रो उत्पादन गरिको थियो संरक्षण गरिएको थियो l

हामि अब हामि बन्दा मात्र रहेनौ हामि अब मिश्रीत किमा बनिसकेका थियौ, हामीलाई चिसो गिलो मैदाभित्र लपेटियो, बन्द बाकसमा थुनेर तातो पानीको बाफ दिइयो पिडाहरु बढ्दा थिए तर खुशी पनि थियौ यस अर्थमा कि अब हामीले धेरै पिडा भोग्नु थिएन केहि समयमै हामि परिपक्व मम बनिसकेका थियौ l

मम तयार भयो भन्दै एउटा लुरे मैला कपडा लगाएको केटोले बन्द बाकसको बिर्को घ्वाप्प उघारेर भित्ताको काँटीमा झुन्ड्यायो, साहुजी एक प्लेट मम दिनु न भन्ने आवाज पृष्ठभूमिमा झर्न नपाउदै ओई मम दे भन्ने आवाज नजिकै गुन्जियो संगसंगै हामी सजिसजाउ प्लेटमा पस्किईयौ भित्र कोठाको झकिझकाउ टेबल नजिकै झिलिमिली बत्ति नजिकै लगेर राखियौ l

कसैको लक्ष्यको नजिक पुग्दै थियौ हामि र सबै पिडा भुलेर बहुतै खुशी पनि थियौ !

पृष्ठभूमिमा गित गुन्जिरहेको थियो ‘कभी कभी मेरे दिलमे खयाल आता हे कि जैसे तुझ्को......’, सायद मम खान लागेको ग्राहक हामि तिरे हेरेर त्यहि गित गुनगुनाउदै हुँदो हो 

छेउको ममको हात समाए मैले गीतको ताल संगै खुशी साट्न र बिस्तारै गीतको धुन संगै हल्लिन थाल्यौ हामि नाच्न थाल्यौ रमाउन थाल्यौ त्यैबेला तिखो छुरा झैँ काँटा ढाडमा रोपियो तिख्खर तिलको छोप हालेको अचारमा बिरोल्बारोल पारियो फेरी पिडा महसुस भो अन्तिम पिडा तर दर्द भन्दा सबैलाई खुशी दिन सकेकोमा खुसि का आँशु झरे बरर अनि सिनेमाको रिल दौडिए झैँ सुरुदेखि मम हुन्जेल सम्मका घटना याद आईरहे फ्ल्यासब्याकमा.. हाम्रा मिहिनेती किसान मालिक देखि कालिमाटी बजारका आसमान साहुसम्म, हामीलाई ट्याक्टरमा राखेर काठमाण्डौ घुमाउने ढाक्रे क्यारियर्स देखि धरहराका मम ब्यापारी सम्म....